गएको चैत १५ गते राजावादी समूहले गरेको विध्वंससमा पक्राउ परेका रवीन्द्र मिश्रले आफू निर्दोष भएको न्यायाधीश समक्ष दाबी गरेका छन् ।
विध्वंस मच्चाएको आरोपमा राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी(राप्रपा) का उपाध्यक्ष रवीन्द्र मिश्र अहिले प्रहरी हिरासतमा छन् ।
पक्राउ परेका मिश्रलाई आईतबार अदालतमा उपस्थित गराइएको थियो । यसअघि गरिएको ३ दिनको म्याद थप सकिएसँगै आइतबार दिउँसो काठमाडौँ जिल्ला अदालतमा उनलाई उपस्थित गराएको थियो । त्यसक्रममा मिश्रले राज्यले चाह्यो भने एउटा नागरिकलाई जेरी घुमाएजस्तो घुमाइदिने बताएका थिए। बयानका क्रममा उनले न्यायाधीश समक्ष राज्यका अन्य सबै अंगहरु क्षयीकृत हुँदा पनि न्यायालय अटल, विवेकशील र निष्पक्ष भयो भने सिंगो राज्यलाई थेग्न सक्छ भन्ने विश्वासका आधारमा केही कुरा राख्न चाहन्छु भनेका थिए ।
म अलिकति कन्फ्युज्ड भइरहेको छु श्रीमान । यो राज्य, राज्य भनेर मैले राजनीतिक नेतृत्वलाई भन्न खोजेको, प्रहरी–प्रशासन, न्यायाधीवक्ता कार्यालय लगायतलाई होइन, राज्यले चाह्यो भने एउटा नागरिकलाई जेरी घुमाएजस्तो घुमाइदिन्छ ।
त्यो घुमाइएको गाँठो फुकाउन सक्ने भनेको एउटा न्यायालय मात्र हो । मेरो हकमा भन्नुपर्दा बयान सकियो । ११ दिनपछि तेस्रो बहसमा ममाथि अनुसन्धान गर्न जति दिन चाहिन्छ एकैचोटि थप्नुस भनेँ । १५ दिन थपियो । १५ दिनको बीचमा गएको चैत ३१ र वैशाख २ गते गरी मेरो बयान क्लोज भयो । १० गते फेरि यहाँ आइयो ।
१० गते आउँदा छुट्छु होला, मुक्ति पाउँछु होला भन्ने लागेको थियो । तर, त्यो दिन पनि छोडिएन । मविरुद्ध अरु कुरा कहीँ केही छैन । नाकै अगाडि अश्रुग्यास खसेपछि आँखाबाट आँशु तरतर झारेर नवराज सुबेदीलाई बचाएर फर्किएपछि म अलिकति आवेगमा आएकै हो ।
आमसभामा गएको व्यक्ति ध्यान गरेर त बस्दैन नि, अवश्य बोलिन्छ । सबैजना छरिएको देखेँ । एक ठाउँ आउनुस, अगाडि बढ्नुस भनेँ । अगाडि बढ्नुस भन्नुको अर्थ मैले प्रहरीमाथि जाइलाग भनेको हो रु संसदमा आगो लगाउँ भनेको हो रु घरमा ढुंगा हान भनेको हो रु
आन्दोलनमा आएको नेता बोल्छ । सहभागीको मनोबल बढाउन मैले अगाडि आउनुस भनेँ । त्यति भनेको भरमा एक महिनाभन्दा बढी हिरासतमा राख्ने रु यो न्याय भएन भन्ने अनुभूति हो श्रीमान । म यो देशमा केही गर्छु भनेर लागेको मान्छे हो । आजसम्म इमानको धरातलमा टेकेर कयौं प्रतिकुल अवस्थामा पनि नाक ठाडो पारेर हिँडेको छु । ५९ वर्षको भएँ । कति वर्ष बाँच्छु थाहा छैन । बाँकी जीवन नाक काटेर मर्न चाहन्न ।
यो मैले अघि भन्याजस्तै राज्य र राजनीतिक तह नै दोषि छ । जसले सरकारको प्रतिनिधित्व गर्छ, उहाँहरुमा पनि अलिकति विवेक त हुन्छ होला । एउटा निर्दोष मान्छेलाई हिरासतमा राखेर उहाँहरुलाई राति निद्रा लाग्छ होला र रु
श्रीमान यो दुर्भाग्यपूर्ण भयो । सबै घटनालाई एउटै बास्केटमा राखेर फैसला गर्नु न्याय हुन्छ जस्तो मलाई लाग्दैन । पञ्चायतकालमा अराष्ट्रिय तत्व भनेर जेलमा राख्नु र यो गणतन्त्रकालमा आस्थाको बन्दी बनाएर यसरी राख्नुमा केही फरक छैन ।
अन्त्यमा म अघिल्लो बेन्चमा बोलेको कुरा दोहोर्याउँछु । मेरो ८२ वर्षको गम्भीर बिरामी आमा, जो डिमेन्सीया रोगबाट ग्रस्त हुनुहुन्छ। र मलाई कहिले चिन्नुहुन्छ कहिले चिन्नुहुन्न, उहाँको कसम खाएर भन्छु, मैले राज्य विरुद्धको कसुर हुने, संगठित अपराध हुने कुनै काम गरेको छैन । आज आमाको मुख हेर्न दिन हो । १० गतेको बेन्चको आदेश अनुशरण गएर आज मलाई मुक्ति दिइन्छ र आमाको मुख हेर्न पाउँछु भन्ने विश्वास लिएको छु श्रीमान ।
